Ala i Iga

– Cześć Grzesiek. Dawno cię nie widziałam. – Nagle usłyszeli nad głowami wesoły głos. Po chwili zawtórował mu inny, podobny. – Cześć, gdzie się podziewałeś i kim jest twój kolega? Wąż słysząc te słowa podniósł głowę do góry i uśmiechnął się na widok Ali i Igi krążących nad nimi. – Witajcie. Alu, Igo poznajcie Przemka. – Po czym zwracając się do żabki mówił dalej. – Przemku, to moje koleżanki pszczółki. – Cześć. Miło mi was poznać. Co porabiacie? – Nigdy jeszcze ciebie nie widziałyśmy. Skąd jesteś? – Ala nawet nie próbowała ukryć ciekawości. – Wczoraj zamieszkałem nad strumykiem z moim przyjaciółmi – żabkami. Wychowywaliśmy się razem nad stawem po drugiej stronie lasu. Później ja wybrałem się zwiedzać świat, a oni przenieśli się nad strumyk. – Zwiedzać świat… – Zamyśliła się Iga. – Jestem pewna, że świetnie się dogadacie z Grzesiem. On też chętnie ciągle coś poznaje i zwiedza. – Już się o tym przekonałem. Dzisiaj Grześ obiecał pokazać mi łąkę. – Skoro o tym mowa… – Odezwał się wąż. – Chyba czas iść dalej. Obaj ruszyli dalej. Pszczółki zauważyły problem z unieruchomioną łapką Przemka, nie dały jednak nic po sobie poznać. – My musimy wracać do swoich obowiązków, zbieramy pyłek z kwiatów. Miło było was poznać. – Powiedziała Ala. Na pożegnanie obie pomachały skrzydełkami i odleciały. – Miłe te twoje koleżanki, Grzesiu. – Zauważył Przemek. – Tak, bardzo je lubię.